Предраг Бјелошевиќ

Предраг Белошевиќ – проф. по режија за кукларство, поет, драмски писател и преведувач, роден е во Бања Лука на 29 мај 1953 година каде и денес живее и работи на местото директор и уметнички директор на Детскиот театар на Република Српска. Магистрирал режија за кукларство на Националната академија за филмска и театарска уметност, во Софији, 1999 г.

Ги објавил следните книги поезија за возрасни:

Горчлив слач, 1977; Лицето од потилокот, 1979; Il linguagio del silenzio (одбрани песни на италијански), Неапол, 1982; Решетка и сон, 1985; Од меѓупросторот, 1987; Говор, тишина, 1995; Водена кошула, 1996 (одабрани песни); Со страв од светлината, 2001; Le Rž, 2002, Париз (одбрани песни на француски), Сенката и сводот, 2005; “Под круната на гнилото дрво“, одбрани песни на македонском, 2011 године; Кардиограм бјекства, 2013.године «Кардиограм бјекства» 2013 и друго издање 2014; «снивачима, Из несна, 2017; , како и песнарките за деца;Рг Бргутрг и чепкалката, Софија 1990; Тажниот принц 2000; Точката на излезот, 2009; «Коврџава тачка2(изабране пјесме, 2018.

Книгата кратки раскази со наслов „Раскази од Мустмустаклија”, 2010.

За поезија добил повеќе значајни награди: на Требинските вечери на поезија, 1978; на Здружението на писатели на Бос. Краина, 1987; Печат на сремскокарловачкиот град, 1996; Павле Марковић Адамов, за најбољу књигу кратких прича на српском језику „У шетњи без главе“, 2010. годишњу награду Удружења књижевника Републике Српске за2014. (за књигу пјесама „Кардиограм бјекства“; Међународну свесловенску награду летеће перо за 2014. годину, Словенске академије умјетности и књижевности из Варне, „Шушњар“ 2019, те више награда за књижевност за дјецу и  другe. (није преведено)

Поезијата на Предраг Белошевиќ застапена е во повеќе антологиски избори од современената српска и босанскохерцеговска поезија и поезијата за деца, а преведувана е на италијански, француски, германски, полски, руски, англиски, унгарски, словачки, словенечки, македонски и бугарски јазик.

Ја преведувал на српски јазик поезијата на руските поети: Валериј Брјусов, Николај Гумиљов, Роберт Рождественски, Бела Ахмадулина, Арсениј Тарковски, Вјачеслав Купријанов, Александар Кушнер, Александар Ибрахимов, како и расказите на Александар Куприн.

Повремено пишува книжевна критика. Драмски  текстови, сценарија и драматизации за детски театар и возрасни успешно му се извведувани во Босна и Херцеговина, Србија и Бугарија.

Автор е на книгата за театарската претстава „Тажниот принц” (2002), на монографијата на Детскиот театар на Ре­пу­блика Српска, „Бањалучката куќа од соништа”, 2006 година, како и на зборникот есеи за современото кукларство под наслов „Кукларството денес“, 2007 година.

Претставата „Тажниот принц” (театар на сенки) поставена според неговата лирска бајка веќе десет години со успех се изведува на европските фестивали за деца, но и за возрасни: (БИТЕФ, 98, Белград; „Златен делфин”, Варна 99; „Конгрес за коегзистенција на балканските народи преку уметност”’, Солун, 2000; „Промоција на савремената уметност на БиХ”’, Лондон 2002; на Меѓународните кукларски фестивали во: Бјалско Бјала (Полска), 2000; Москва, 2003; Софија, Перуѓа, Кремона, Печуј, 2007; Abakan, 2010 i Omsk 2013 godine,  и др.

Врата

ВРАТА   Не улази на врата пред којим стојиш извјесно да би и сам видио…

Да се биде човек, форма, песна

ДА СЕ БИДЕ ЧОВЕК, ФОРМА, ПЕСНА   Да се биде човек – да ѝ се…